در طراحی بصری، فضای مثبت به بخش‌هایی از تصویر گفته می‌شود که موضوع اصلی را تشکیل می‌دهند و بیشترین توجه را جلب می‌کنند، در حالی که فضای منفی فضای اطراف و بین عناصر است که به دیده‌شدن بهتر فرم اصلی کمک می‌کند.
 استفاده‌ی هوشمندانه از فضای مثبت و منفی باعث ایجاد تعادل، خوانایی و هویت بصری قوی‌تر می‌شود. در نمونه‌های روبرو می‌بینیم که با جابه‌جایی رنگ و زمینه، یک فرم واحد می‌تواند معانی و تأثیرات بصری متفاوتی ایجاد کند؛ بدون اینکه ساختار اصلی آن تغییر کند. این تکنیک به‌ویژه در طراحی لوگو و هویت برند نقش مهمی در ماندگاری و درک بهتر طرح دارد.